Gambia dag 4 - Naar Tendaba

Donderdag 29 januari. Vandaag verlaten we de kust en rijden oostwaarts het binnenland in. Via de chaotische stad Brikama komen we in Pirang waar we de eerste vogelstop maken. Daarna rijden we voor de lunch naar Abca's Creek, een vrij grote en mooie locatie waar we helaas niet overnachten, wat eerst nog wel de bedoeling was op de terugweg. Na de lunch stoppen we nog een paar keer en tegen 18.00 uur zijn we in Tendaba waar we drie nachten zullen verblijven.

Aad helpt met het opladen van de koffers op het dak van de auto, terwijl een Laughing Dove en een Red-eyed Dove mooi te zien zijn in het ochtendzonnetje. De Laughing Dove heeft een nest onder de luifel van een winkeltje aan het plein en heeft een takje in zijn bek om aan het nest toe te voegen.

Ik fotografeer de mooie bloemen van een struik genaamd Calotropis procera, een struik uit de familie van maagdenpalmen.

We rijden door Brikama, een van de grotere steden van Gambia. De stad heeft diverse markten en is bekend om het houtsnijwerk. Ook zijn er diverse onderwijsinstituten. Wij rijden er alleen doorheen en zien er niet veel van. Wat mij bij blijft is de chaos, de drukte en de koopwaar, die samen met veel afgedankte spullen langs de kant van de weg, wordt aangeboden. De foto's boven, gemaakt door Gerrit, waarvoor dank, geven een kleine inkijk in het leven in deze stad.

Na enige tijd slaan we links af een zandweg in en komen tenslotte bij het Pirang Forest, bekend om de garnalenkwekerij, maar die is helaas gesloten en vervallen. Wij gaan kijken of we in het door meer vogelaars bezochte bos iets kunnen vinden. De eerste soort die ik op de foto zet, is een paartje variable Sunbird, waarvan ik alleen de foto van het mannetje waard vind om te plaatsen. Die van het vrowutje is niet scherp. Het mannetje zit luidkeels te zingen.

We zien een grote groep kleine zangertjes onder een grote boom heen en weer vliegen. Een van de soorten die ertussen zit is de Black-rumped Waxbill, een soort die in Zuid-Europa als exoot voorkomt. De Nederlandse naam is Napoleonnetje.

Onder de boom scharrelen ook een paar lijsters, waarvan ik deze African Thrush op de foto weet te zetten.

Een wever, maar welke zal altijd wel verborgen blijven.

Een Hooded vulture levert geen discussie op voor wat betreft de determinatie, dat is dan weer fijn.

Ik twijfel of ik een shot ga wagen aan de African Pied Hornbill, die voor mijn lens te ver weg zit, maar het is toch een leuk sfeerplaatje geworden.

In een boom is een Northern Yellow White-eye aan het foerageren, maar ik krijg het beestje maar niet in het vizier. Als ik een beweging zie dan schiet ik op goed geluk wat plaatjes en wie schetst mijn verbazing als ik weken later thuis de foto's van deze dag goed bekijk en ik een White-eye zie, weliswaar in een onmogelijke houding, maar hij staat erop. Toch wel leuk.

Voor de Yellow-fronted Canary geldt bijna hetzelfde als voor de Yellow White-eye, alleen zie ik deze vogel wel gewoon zitten. Deze soort staat ook bekend als volièrevogel, de Mozambiquesijs.

Zonder veel te moeten lopen zien we hier best veel verschillende soorten, inclusief deze mysterybird.

In een acacia zitten een Pin-tailed Wydah (non-breeding) en een Black-rumped Waxbill, die ik al eerder fotografeerde.

Verborgen tussen het gebladerte zit een flinke groep Bronze Mannikin, een soort die ik twee dagen terug in Brufut ook op de foto kon zetten.

We gaan op weg naar de lunch. Onderweg zien we nog een Dark Chanting Goshawk. Dus Ali trapt op de rem, wij snel de auto uit voor zover dat snel kan en dan maak ik op afstand met het harde middaglicht en de zon tegen dit bewijsplaatje. Ook deze keer houd ik me niet aan de regel van Ton, kill your darlings. wat betekent dat je alleen mooie foto's dient te plaatsen. Het verhaal wil ook wat, denk ik dan maar. En voor een deel van de vogels geldt dat je ze niet beter ziet dan hier.

Even na énen stoppen we bij de Abca's Creek Lodge voor de lunch. Ton daagt ons uit met de vraag hoe goed we zijn in vogelen, want hij was hier twee weken terug ook en wist iets opmerkelijks te vinden. Wij lopen er straal voorbij, maar het gaat om een groep Epauletted Fruit Bats die op een schaduwrijke plek gezamenlijk hangend de dag doorbrengen.

De lodge en het terrein er omheen zien er mooi uit. Wij zouden aanvankelijk op de terugweg hier een nacht verblijven, maar dat is gecanceld. Jammer, ik had er wel een nachtje willen slapen.

We bestellen allemaal een drankje, maar de 3 personen die Orange Juice hebben besteld moeten lang wachten op hun sapje. Volgens de serveerster heeft het keukenpersoneel lunchpauze en is er niemand anders dan zijzelf om sinaasappels te persen. Na een half uur wachten, vragen we nog maar eens waar de drankjes blijven, maar hoewel ze iets belooft, duurt het in totaal een uur voordat de juice er is. Dan maar een rondje over het terrein maken om te kijken of er iets te fotograferen is.

Er zitten verschillende Green Vervet Monkeys op het terrein. Dit exemplaar laat goed zien dat hij zijn staart gebruikt om evenwicht te bewaren.

Ton beloofde een Giant Kingfisher bij de lodge. Hij heeft dat goed voorspeld, want binnen no-time zie ik er een zitten in het mangrovebos.

Het lange wachten op een sapje heeft ook een voordeel. Nu kan ik wat leuke plaatjes maken van de Purple Glossy Starling in de tuin.

Nou neem die foto maar, lijkt deze aap te denken.

Ook op het land gebruiken de Green Vervet Monkeys hun staart voor het evenwicht. Het zijn grappige dieren.

Vanaf een bankje heb ik uitzicht op een voederplek. Ik zie en fotografeer nog een Purple Glossy Starling, een Speckled Pigeon en een Common Bulbul. Zo is wachten niet zo erg.

Net als ik switch van het fotograferen van vogels naar kunstwerken worden de sapjes gebracht en kunnen we na een uur wachten ook eten. Ik heb een broodje kroket en een frikandel besteld, lekker Hollands. Dat het te bestellen is ,is vast te danken aan de Nederlandse vrouw van de eigenaar. De foto van de frikandel is niet door de censuur gekomen, dus heb ik er maar een plaatje bij gedaan van de deur van het toilet, dat was een waar kunstwerk. Na de lunch doen we nog een klein rondje achter de lodge. Ik zie als enige een specht, maar kan er niets van maken en foto's nemen lukt ook niet. We stappen na een kleine 20 minuten weer in de auto en gaan op weg naar Tendaba, ons einddoel van vandaag.

In de buurt van Kassagne, vlakbij Abca's Creek Lodge,,stoppen we langs de weg. Er loopt hier vee in een weids landschap en het ziet er veelbelovend uit.

Een Long-tailed Glossy Starling en een Senegal Cougal kan ik net niet mooi verschalken, maar van een Cattle Egret en een Western Reef Heron kan ik nog op afstand een plaatje maken.

In de hoge boom, die centraal in het veldje staat, zit een Hamerkop. De schaduw van de takken op zijn veren kan ik er met ChatGPT afhalen, maar daar begin ik maar niet aan.

In een andere boom zit een Yellow-billed Kite op de uitkijk.

Twee lokale jongens maken ons met gebaren duidelijk dat ze krokodillen weten te vinden. Ze wijzen er twee aan, waarvan ik alleen de rugschubben van nummer twee in een slootje vast weet te leggen. We geven de jongens een pen en een halve fles water waar ze zichtbaar blij mee zijn.

Als we terug zijn bij de auto delen we nog wat pennen uit aan de steeds groter wordende groep kinderen die komt kijken wat we aan het doen zijn en ook het water dat we hen geven wordt dankbaar aangenomen. Ik maak nog een leuk sfeerplaatje van een groepje koeien met een groot koppel Yellow-billed Oxpecker op de rug van een van de runderen en dan gaan we weer op weg richting Tendaba.

We rijden weer verder en stoppen langs de doorgaande weg bij een plaats die bekend staat als Raptor Valley . We zien er geen roofvogels, maar wel wat andere leuke soorten. Helaas wel ver weg voor een ultiem plaatje.

Blue-bellied Roller, de enige van deze soort die we zien op de reis.

Ik zie ook nog hoog in de kale takken een African Pied Hornbill zitten. De rest van de vogels werkt niet mee aan een plaatje. De Broad-billed Roller van de foto rechts zien we een uurtje later als we al weer op de weg naar Tendaba zitten.

De laatste soort die we scoren, zien we door de struiken langs de kant van de weg: Double-spurred Francolin

Tegen zessen komen we aan in Tendaba. De accomodatie is vrij basic, maar er is wel een zwembad. Daar maak ik die middag als enige nog gebruik van. Of dat verstandig is zal ik nooit te weten komen, maar de omstandigheden zullen morgen anders zijn.